ขอบคุณนะ !
ขอบคุณความไม่รู้ ที่ทำให้รู้วิธีลุกขึ้นสู้
ขอบคุณความยากจน ที่ทำให้เป็นคนมุมานะ
ขอบคุณความล้มเหลว ที่ทำให้เกิดความเชี่ยวชาญ
ขอบคุณความผิดพลาด ที่ทำให้ฉลาดยิ่งกว่าเดิม
ขอบคุณความริษยา ที่ทำให้กล้าสร้างสรรค์สิ่งใหม่
ขอบคุณคำวิพากษ์วิจารณ์ ที่ทำให้ผลิบานอย่างไร้ข้อตำหนิ
ขอบคุณความไม่รู้ ที่ทำให้รู้จักครูที่ชื่อประสบการณ์
ขอบคุณความผิดหวัง ที่ทำให้ตั้งสติเพื่อลุกขึ้นมาใหม่
ขอบคุณศัตรูที่แกร่งกล้า ที่ทำให้รู้ว่าเรายังไม่ใช่มืออาชีพ
ขอบคุณมหกรรมคอรัปชั่น ที่ทำให้เราอยากสร้างสรรค์การเมืองใหม่
ขอบคุณความป่วยไข้ ที่ทำให้เราตั้งใจดูแลสุขภาพ
ขอบคุณความทุกข์ที่ ทำให้เรารู้ว่าความสุขมีค่าแค่ไหน
ขอบคุณความพลัดพราก ที่ทำให้เราสละจากความยึดมั่น ถือมั่น
ขอบคุณเพลิงกิเลส ที่ทำให้เรามีเหตุอยากถึงพระนิพพาน
ขอบคุณความตาย ที่ทำให้ฉากสุดท้ายของชีวิตสมบูรณ์แบบ
***********
ขอบคุณปะป๊า หมะม๊า สำหรับทุกๆอย่างและทุกๆเรื่อง
ขอบคุณญาติๆที่เป็นกำลังใจให้เรา
ขอบคุณน้องตัวดีที่ทะเลาะกันได้แม่กระทั่งวันเกิดเราและมัน
ขอบคุณโรงเรียน ซางตาครู้สคอนแวนท์ ที่ทำให้เราเติบโตมาได้ขนาดนี้
ขอบคุณคูณครูที่ด่าจนได้ดี
ขอบคุณเพื่อนๆ มอ หอ ทับ สอง ที่ร่วมทุข สุก มาเป็นเวลานานเหลือเกิน
ขอบคุณคนที่อ่านจนถึงบรรทัดนี้ ซึ่งคงไม่มี
ขอบคุณทุกคน สำหรับทุกๆอย่าง
ขอบคุณจริงๆนะ =]]














